პოეზია · ლირიკა
უბრალო სიტყვა
ის ჩვენთან იყო,ვერ ვამჩნევდით, მაგრამ აქ იყო,ვგრძნობდით და მისი გულისცემაწვდებოდა ყველას,ვინც მის სიტყვებში ხედავდა სივრცესდა პოულობდა იმავე დუმილს,მაგნიტივით რომ იკრობს და იკრებსადამიანურ სისუსტეებს, რომ არ გვეთმობა..ან რა შეგვეძლო დუმილის გარდაუხილავ ძაფზე ჩიტებივით ჩამომსხდარ ფიქრებს..
ის აღებს ჩემში ჩამალულ სარკმელს,ის ჩემშია და გულივით მიცემს,როცა ვპოულობ უბრალო სიტყვას,როგორც ყვავილი გასაშლელ სივრცეს.
9. 3. 2012 წ.