პოეზია · ლირიკა
ნუ გაიკვირვებ!
ულხინს თუ უმძიმს, _სულ ერთია! _ყველა რწმუნდება! _ძალმომრეობის დათვლილია უკვე წუთები! _და, _ ვინც მიგანა, _ისევ ჩემთანმოძუნძულდება!
და ისევ:არვინ ეყოლებამას ჩემი ფასი!და ისევ:შესვამს სადღეგრძელოსის ჩემსას თასით!..კი, მარა! _ბნელა?! _მეც კაცი დაეს კაციც _კაცი?!
მე ვინც დამწიხლა! _მე ვინც მირქინა! _სულზე ქართულზე, _დღეს ვინც ქირქილებს!..ნუ გაიკვირვებ! _ხვალ ჩემთან ძმობამოიწადინოსკაცმაიგივემ!
ჩემი ეპიტაფია, _ წასაწერი საფლავის ქვის ორივე მხარეზე (ქვედაზეც, ზედაზეც), _ მკვდარმაც რომ წაიკითხოს და ცოცხალმაც
შენი არ იყოს, _ ჩემო ირაკლი! _ვერ ვიდევგმირე! _ ვერ ვიწინაპრე! _ჭირმა ჩემმა და ჩემმა სილაღემ! _მამულმა შენებრ შემიწირა მე.