პოეზია · ლირიკა
ს ა მ შ ო ბ ლ ო ს
მაშ ასე, ჩემო სამშობლოვ,უნდამოგშორდე, ეს არიდა სხვაგან გადავიხვეწო,მარადის შენთვის მკვნესარი!მშვიდობით!.. მაგრამ განამემარტო ხორცითარგშორდები?გონებით, გრძნობითდაფიქრითისევ შენთან არვიქნები?განათუნდცხრა მთას გადაღმაცვერვიგრძნობ შენსატკივილსა;ვერგავიგონებ შენს ოხვრას,ტირილსდა მოთქმა-ჩივილსა?კი, მაგრამ, ჩემო ძვირფასო,მეყო, რაც სხვაგან ვიყავი;მენატრებდა აწ მაინცსულშენთან ყოფილვიყავი,რომ შენთვის შემომეწირამთლადჩემიღონედა ძალა;მოყვარემეხარებიამტრისთვის მესმია სამსალა;მაგრამ, ვაი, რომ უბედურსარშემისრულდა სურვილი!..მშვიდობით... უნდა, კვლავ გულშიჩავიკლა ჩემი წყურვილი...