პოეზია · ლირიკა
წყალი
გამწყდარო მძივო,ვერცხლის ნემსო,პირველსარკეო.
ქალაქის წვიმად ჩამოსულო -- არაწმინდაო.
უცებ ერგები ყველა ჭურჭელს,თუ დაგიტია.დუნედ მდინარედ გადმოსული,მაგრამ ანაზდადთუ ერთ სურვილად შეიკვრები,უბეს გაუპობთავად იმ ქვასაც,ახლა რომელსაცთვინიერადუბეს აგებებ.
წახვალ და ტოვებსიცხადეს და სიცარიელეს.
და მეც გესწრაფვი,ვიდრე თბილი ხარ და მეხვევი,ვიდრე წყალი ხარ.
ვიდრე დადგები,ვიდრე ამისხლეტცივ ყინულად გადაქცეული.