პოეზია · ლირიკა
ეროტიული დილისპირული
მე მიყვარს, როცავწევართ ასეთავფეხშექცევით.გამეღვიძება დაშენი ცერის ფართო ეკრანზეაინთებიან შორს გადამფრენი წეროებიდა უცხო ცები.
აი, მე და შენ!რანაირი ვჩანვართ შორიდან.აი, შევდივართმარტოდმარტოუსიერ ტყეში.ხელის ფათურით შენ დაეძებ ჩემთვისსოკოებსდა მძიმდება ჩემი კალთაპოვნის აზარტით,აღტაცებით,ან იქნებ - შხამით?
რამ დააწყვილა ასე შიში და ნეტარება,ან გული ჩვენი სულ აკრძალულსრად ეტანება,ან ასე მკაცრი რატომ არისღვთის ნება ნეტა,შენ მოგროვება გიწერია და მე - ტარება?
ვერც საკუთარ თავს, ვერც ერთმანეთსვერ გავექცევით,დავრჩეთ, ძვირფასო, სამუდამოდთავფეხშექცევით!.