პოეზია · ლირიკა
ბებიის გახსენება
ჩემი ბებია ვარდების გაშლასუყურებდა, როგორც პორნოსერიალს.იგი, ვით ძაფის თეთრი გორგალიმცირდებოდა,ვიქსოვებოდი მე ვარდის ეკლებით.ბებია ეხლა ჩემს ლექსებში გაფანტულია.ის იმალება ჩემი კაბისათას ნაოჭშიდა მარგალიტის მძივებშიაის გატრუნული.ჩემი თავიდან უკვეთეთრმა თმებმა ამოხეთქეს.ბებია ყველაზე უკეთიქ დამემალება.