პოეზია · ლირიკა
შენ რომ არა
შენ რომ არა,ამ ძველ ოდას, ამ მუხლმაგარ ყორესნიაღვარი წაიღებს და ქარი წაიყოლებს.შენი სათნო არსებობა იმ სიხარულს ბადებს,ვარდებად და ენძელებადრომ შობს ეკალ-ბარდებს.შენ რომ არა,ვინ გაბედავს მოსვლას ჩემდა შველად,ვინ შედგება მკაცრ მგზავრობადგზებზე ფეხშიშველა,ვინ დაიდენს მერე ღაწვზეცრემლს მანამდე უღვრელს,ვინ დამაფენს მხურვალ შუბლზეგაავდრებულ ღრუბელს;მაგრამ ვიდრე მომწყინდებამზის ამოსვლის ცქერა,ვიდრე ძარღვში არ შემწყდარასისხლის მიმოქცევა,ვიდრე ბედი წამიკითხავს იმქვეყნიურ იგავს,ვიდრე ძვლები მოძრაობს დაპირში სული მიდგას,ვიდრე ისევ ცას ვუცქერ თუ გზებს მივყვები ქვიანს,ამ ყველაფერს, უსათუოდ, სიყვარული ჰქვია.