პოეზია · ლირიკა
* * * მაშინ დამღუპა, როს მეგონა - გადამარჩინა (მთარგმნელი: დავით ახალაძე)
მაშინ დამღუპა, როს მეგონა - გადამარჩინა,როცა სამყარომ ჩემ გარშემო ზღუდე აღმართა,როცა ალყაში მომაქცია ჟამთა აჩრდილმადა შემიხუთა სული სუნთქვამ, ყელში გაჩრილმა,როცა მომესმა გულგატეხილს მიწის სამანთანზღვის მოქცევათა საჩივარი უმისამართო.
დაბრუნებული შევიგრძნობ და იოლად ვმართავჩემი სიცოცხლის დაკენტებულ, იდუმალ ნართავს!თუმც მხდალ მეზღვაურს ეშინია შორეულ მიწისდა სასამართლოს მორცხვი მაცნე სირცხვილით იწვისთავისი ხელით დალუქულ და დაბეჭდილ კართან!
სხვა დროს დავრჩები, დღეს დრო არა მაქვს,ფერთა და ნივთთა შეცნობ-გაცნობის!დაე, სამყარომ - ჩემთვის არამმათვალდახუჭულს და ყურებდაცობილს
სხვა დროს მაცალოს ყოფნა და მოცდა,უჩუმრად წასხმულ ჟამთა მეძებარს, -მე კიდევ დიდხანს დავრჩები, როცადროის ბორბალიც დაილეწება.