პოეზია · ლირიკა
მძვინვარება, როცა ღმერთი ამბობს "ნახვამდის" (მთარგმნელი: დათო გაბუნია)
ერთ დღესაც ცილინდრსორი თითით შეეხო იგიდა ოთახიდანსწრაფად გავიდა,კამათს მორჩა.ფეხს ითრევდადა ბოლო სიტყვად ასე მითხრა:გარანტიებს არ ვიძლევიო.ასე დამტოვა,სრულიად მარტოდა სიბნელეშიჩემი სვიტერიბურთად დავკუჭედა თან წავიღესაძინებელში,თითქოს ამითღმერთს სამყოფელიგამოვუგონე,მე ხომ ისა ვარ -მრეცხავი ქალი,სუფთას რომ გტოვებს,მაგრამ არა - გაუთოებულს.გაღვიძებულსოქროს ზოდებიშემრჩა ხელშისვიტერის ნაცვლად.მე მთელ მსოფლიოსდავამარცხებდი,მაგრამ უიღბლო მეცნიერივითდავკარგე რუკა.
1974