პოეზია · ლირიკა
სონეტი 11 (მთარგმენელი:რეზო თაბუკაშვილი)
დრო თუ გვაბერებს, დრო გვიბრუნებს ახალგაზრდობას,როცა მოხუცი მამის გვერდით შვილი დადგება,სიყმაწვილეში გაცემული ბოლოს ფასდებადა სიბერეში სიჭაბუკედ გამოგვადგება.ესაა სიბრძნე წუთისოფლის და სილამაზე,შთამომავლობის გამრავლებით მიწა მშვენდება,ყველა შენსავით რომ მოქცეს ამ ქვეყანაზე,კაცობრიობა სამოც წელში გადაშენდება.დაე, დაღუპვას ვინმე გონჯი ვერ გადაურჩეს,ვინაც არ არის ღირსი, დარჩეს შთამომავალი,შენ კი ბუნებამ უთვალავი გიძღვნა საუნჯედა მოდგმისათვის საუკუნე მოგცა მრავალი.ქვეყნის ბეჭედო, ამ სიბრძნეში ნუ დაეჭვდებიდა გაამრავლე ქვეყნად შენი ანაბეჭდები.