პოეზია · ლირიკა
სონეტი 102 (მთარგმნელი:ალექსანდრე ელერდაშვილი)
რაც უფრო მეტად მეყვარები, გეტყვი მით ნაკლებს,მდიდარ სიყვარულს გადავმალავ ღარიბ სიტყვაში;მე ვერ მივბაძავ ყველა ყბედს და ქალაქის ამკლებსგრძნობების ზღვიდან ცრუ სათქმელის გამორიყვაში.ვეღარც გაზაფხულს შევადარებ სიყვარულს ჩვენსას,ის აღარც ვარდს ჰგავს, აღარც იხდენს იას ტოლივით,ვეღარ შევკადრებ შემოდგომას ყმაწვილურ კვნესასდა დავდუმდები ვალმოხდილი იადონივით.თუმცა ნაკლებად ღამის წყვდიადს არ ვეტრფი ახლა,თუმცა ბატონობს შმაგი ვნება კვლავაც ნებაზე,მაგრამ ვაი, რომ სიყვარულსაც დაეტყო დაღლადა გონზე ყოფნას ვეღარ გავცვლი გაოგნებაზე.ბულბულიც ზოგჯერ გალობისთვის ყელს კი იღერებს,მაგრამ თუ სატრფოს ვეღარ ხიბლავს, აღარ იმღერებს.