პოეზია · ლირიკა
ზღვა გამივლია ცრემლისა
ღმერთო ძლიერო, მომმადლეშეძლება ჭირთა თმენისა,დასაბამიდან დღემდისაზღვა გამივლია ცრემლისა.
მაღალ მთასა ჰგავ ეს გული,საწვიმარ ღრუბლით მოსილსა,ყურს უგდებ, მიჰყვებ-მაჰყვებამწუხარე ფიქრთა მოჟირსა.
არ ვიცი, ჩემად სალხენად,მზე ამოხდება როდისღა.მტრისა სამიზნედ დამბულიროდის ავიხსნი ბორკილსა.
რით მაურჩინო წყლულებიამ ჩემს სამკვიდრო ადგილსა,დასერილს ყორნის ბრჭყალითა,ნაწილ-ნაწილად დაჭრილსა.
მტერი სიმრავლით მერევა,ისრულებს გულის წადილსა,თორო ლომგული ვაჟკაციმეც ბევრი გამიზრდავისა.
ლომი ლომია მრისხანე,პატრონი დიდი ძალისა,არა სჩვევია ვაჟკაცსამტერთან დადება ზავისა.
მაგრამ გასტეხავს ლომსაცამტრის მისვლა ერთზე ასისა,გაუცუდდება იღბალი,ძალა ვერ უშველს მკლავისა.