პოეზია · ლირიკა
მთვრალი რითმები
არ ვიცი საით, რა გზით ვიარე,ჭაღარა ლაჟვარდს როგორ მივჯარდი,ღვინოში ვკლავდი გულის იარებს,სოფლის სიავეს ასე ასე ვიტანდი.ვაჟის ნაჟურო, ჭირიმე შენი,გული საფიქრალს შენით გაექცა,ცნობაშეშლილი არსება ჩემიუფლის სიგიჟეც მთვრალი გონების,ეშმაკის გზაზე ბევრჯელ ვიარე,რარაც წამიერ უდარდელობისვცან სიდიადე და ვეზიარე.ჰო, იყო ქალიც, ვით გაელვება,ახლა - უფერულ დრეთა ქროლება...მთვრალი რითმების ეს გახელებაჭაღარა ცრემლით დაიტბორება.