პოეზია · ლირიკა
პაპაჩემის ხსოვნას
ხევის იქით აფრუტუნდა ცხენი,სხარტად ყური აიცქვიტა წაბლამ...პაპამ ბალახს შეაპარა ცელიდა სამყურა გაიფინა დაბლა.
დილის ორთქლში გაეხვია კალო,ბერიკაცმა მოუკიდა თუთუნს.კოკით ხელში მივაშურე წყაროს,თურმე წყალი აემღვრია ქურმუხს.
შორი გზიდან სიყვარული ვზიდე,ავტირდი და ჩავეხუტე პაპას.კარგად მახსოვს, გავიხსენებ კიდევკეთილ თვალებს, რომ მოჰგავდა ლამპარს.
წამოდგა და შემიმშრალა ცრემლი,მითხრა: ცრემლიც მეყოფაო მწყურვალს!ისევ ბალახს შეაპარა ცელი,დინჯად ჩაწვა პიტნა და სამყურა.