პოეზია · ლირიკა
ყავა გავიყავით
ერთი ღერი სიგარეტის კვამლიდა მხურვალე გალიანოს ტანგო,ერთი ქალი, სიყვარულით მთვრალი,მითანხმდება, გული უნდა ვანდო.ვიღაც გოგომ ვიღაც ბიჭის ხელზეუხერხულად ააცურა ტანი,მერე ჩუმად გაისტუმრა სხვენზედა კოცნებით დაუნამა კანი.როცა მწვადის მოიტანეს კერძი,ყველა იყო უზომობით მთვრალი,თამადასაც დაეკარგა ღერძიდა ბალიშად ეყო თეფშის ძვალი.მერიქიფემ გაიღიმა ზანტად,დავათვრეო, ვერ გამიძლო სმაში,სიმღერისთვის აიზლაზნა ტლანქად,მერე ბზარიც შეეპარა ხმაში.ღონეს კრეფდა გალიანოს ტანგო,წყვილებს ცეკვით დაუსველდათ თმები,ზოგმა ღვინოს ამჯობინა მანგო,ზოგმაც სუფრას _ აბასთუმნის მთები.ხმაურისგან დაგვიარა რეტმა,გავირიყეთ პოეზიის ნავით,მე და ჩემმა მეგობარმა ერთმაერთი ჭიქა ყავა გავიყავით.