პოეზია · ლირიკა
ღამის ფოთლები
ეს უცხო ღამე,ვით შავი ძაღლი,დაეძებს, ყნოსავს უხილავ ვარდებს.სანამ ვარსკვლავობს ზეცის სიმაღლე,ყვავილებს შორის ის ინავარდებს.იდუმალ ცაზე მთვარე უძრავი -ბნელი ღრუბლების კრთომით ნალესი,როგორც ფეხშუმზე ნაკვეთი თავონათლისმცემელის იოანესი.
ვარ მარტოობის ჯვარზე გაკრული,მხოლოდ ღამეა ჩემი ტაძარი,და შავ წყვდიადში, ყველასგან კრული,მივდივარ, როგორც ელეაზარი!