პოეზია · ლირიკა
შემოდგომა
ზღვიდან ამოსულ საწვიმარ ღრუბელსგააფერადებს საღამო ტუშით,და ცისარტყელა, დამსკდარი ტუშთ,გაქრება სოფლის მთავარი ქუჩით...
და შემოდგომის ფეშხუმის შხეფით,კაკლების ბერტყვით,ძაღლების ყეფითვანდება ღამე... და „ირმის ნახტომს“საბნიდან უჩანს ქაფქაფა ფეფი...
და სადაც სუფსას შეერთვის შუთი,მეზობლის ზვართან ვყოვნდები წუთით:მიაქვს ბერიკაცს კვახების აცმადა ყრმობის სევდა - ათასი ფუთი.