პოეზია · ლირიკა
მზე ამოდის
სიომ სარკმელს შეჰსისინა: მზე ამოდის.გააცინა ფანჯრის მინა: მზე ამოდის!შემომძახა ცისკიდეზე ქორწილია,და შენ რაღამ დაგაძინა: მზე ამოდის!მიწამ ფრთები აიშალა ზურმუხტისა,ცამ ღრუბლები ააფრინა: მზე ამოდის!ცის ასული ისე მოჩანს ცეცხლის ნავში,ვით ქალწული პაწაწინა: მზე ამოდის!დღე ებრძოდა ღამის თავადს და ქალწულიმან საცოლედ დაირჩინა: მზე ამოდის!აჰა, საქმრო მოახლოვდა ღრუბლის ჯარითდა მონახა ქალის ბინა: მზე ამოდის!ცეცხლის ტუჩით ჰკოცნის ვაჟკაცს პატარძალიკოცნამ ცეცხლი გააჩინა: მზე ამოდის!
1916