პოეზია · ლირიკა
* * * გადაუფრინა სულმა იმედებს
გადაუფრინა სულმა იმედებს,აქ უწყლო თევზის ვარ მეტაფორა,ვერ მივფართხალდი მღვრიე ნაპირთანჩემო, სიცოცხლის გადასარჩენად.... და რადგან მაინც შენდამი გრძნობაჩემო სამშობლოვ, სულ იყო მუნჯი,ჩემს ერთადერთ ძეს და იმედობასძირს და ძეობას დავარქვი ქუჯი.... ვერ დავრჩებოდი უსახო ქალად,თითქოს წარსულში გაშეშდა ფუნჯი.და მაშინ როცა მიკლავდით ქალაქსკაი ყმის არაკს ვუთხზავდი ქუჯის.... და იძრა სისხლი სიცოცხლისაკენ,სიკვდილისკენაც დაიძრა სისხლი,მე ვკანკალებდი სისხლიან ზოლთანდა სიკვდილიდან სიცოცხლედ ვიშვი,იქ გავამრთელე დედობა ჩემი,_ ზღვარდადებული ჩემივე ჯიში.... და მე ვკანკალებ სისხლიან ზოლთანნისლად ქცეული კაი ყმის სისხლში.