პოეზია · ლირიკა
გახსენება
(აჩის)
ვეღარ ვუმკლავდები სურვილს,ყანებს შემოვირბენ ყარდაშ,წვება ფორთოხლების სუნი,ჩემი პოეზიის დახლთან.გახსოვს მემედ ბიძას სახლთან,როგორ ვაფეთქებდით კოცონს,გულში მეწვეთება ახლა,ზვინში დასწავლილი კოცნა.ნენეს წყევლაა თუ ლოცვა,ბუხრის გემრიელი ბოლი,ქარში აწეწილი ყანა,ჩვენ და...ფორთოხლების თოვლი...-ფიქრით მივუყვები ქალაქს,გულში "განდაგანას" ვმღერი,ნაფაზს დავაყოლე უხვადქუჩის უფერული მტვერი.