პოეზია · ლირიკა
თუშეთს თუშეთზე ნათქვამი
რამ დააბედა მთებს სიმარტოვემთებს ესრე დგომა რამ შამასწერა?თუშებმ თუშეთი მარტო დატოვესდა დღეს სიჩუმე დადის მთა-წვერად.
მინელდა ჩქამი ფარსმას,შენაქოს,გორ-გურებს ყორნის ჩრდილი დაჰყვება,მაგრამ სხვა თესლი იქ არ გენახოს,არ გახდეს სხვათა ხელმოსაყრელად.
აქ მყუდროებას ახლა რა უნდა,ეს კვალი თუა მთათა სატკივრის?მკლავძლიერთადა გმირთა საბუდარსნუთუ შემოსწყრა დედა ადგილის?ო,არ თქვათ,არა!მე ჩემსას არ ვთმობ,შიშ-ელდას გულში ნუ მიდებთ ნაღმად,ჩემი ისევ ეღო და დართლო,ჩემის ისევ წოვა და ჩაღმა.
მე მამაპაპურს არაფერს ვკარგავ,გული და ფიქრი ნურვის უფრთხება,ღამისთევაში მიმავალ ჯვარ-კაცს,ისევ მიჰყვება ლოცვა-კურთხევა!
ისევ ჩაებმის ბანზე ფერხისა,მტები რომ შეძრას ხმამ ვაჟკაცურმა....ისეთ ვაჟი ას ზოგ-ზოგ,ღმერთისამ,ქვა რო აიღას,მჯიღში გაწურავს!...
ჯერ არ დამშრალა ჩუხჩუხა წყარო,არ ჩასწყდომია ჩქამი ანკარას.ის ღმერთი კვლავამაც გფარავთ და გწყალობთ,თუშნო,ალვანს რომ დაგასახლკარათ.
დე,ყველა ჭერქვეშ ღვიოდეს ცეცხლიდა გამხნევებდეთ სუნთქვა მთებისა,ნუმც მეგეშლებათ გატანა ერცხვის,თუშებო,თქვენის გამარჯვებისა!