პოეზია · ლირიკა
მთებო
მთებო მინდია ლაღად გიშვიათ,ჩემ სულში ცეცხლი მიტომ ეგზება;არ მოვყოლილვარ ბილიკს იშვიათს,ბედს მიბდობილი არც მელექსე ვარ.
არც სულის ჩემის მაკრთობს სიმწირე,ვერც იმას ვითმენ რასაც ვითმენდი,არ აჩოჩქოლდეთ ტუ გავიწირე,ვაჟაის ბუხრის ცეცხლზე მივთბები...