პოეზია · ლირიკა
*** შემოეფლანგათ მშობლებს სამშობლო""
შემოეფლანგათ მშობლებს სამშობლო,შემოეფლანგათ მშობლებს შვილებიც.შვილებს აღარ სურთ შვილები შობონმშობლების სისხლზე დაგეშილები.
რა ქვეყანაა შურის უდაბნო,გზას,უმეგზუროს,ჰქვია ქვეყანა.ყველა მოსეა და ვერ შეთანხმდნენ,-ხალხი ვის როგორ გამოეყვანა.
და გაიწელა წელი ორმოციდა ნაფუძარზე ჰყივის მამალი.ერთმანეთისთვის გათხრილ ორმოშიწევს წინამწეც და შთამომავალიც.
,,რა ხლხი ჰკვეთდა - ჰკვირობს გამვლელი -მიუვალ კლდეში უფლის დარბაზებს?!ალბათ,თვით ღმერთი თავისი ხელითწერდა სასწაულს მიწის დაფაზე.''
აქ განისვენებს ერი,რომელიციყო მაღალ ღმრთის თანამშრომელი,მაგრამ ზედმეტმა ამპარტავნებამთავზე დაამხო დასამხობელი.
ვერ აიტანა შვილი მშობელმა,ვერ აიტანა შვილმა მშობელი.მეც ერთი იმ ბედავთაგანი ვარ,მათი უიღბლო ამბის მთხრობელი.