პოეზია · ლირიკა
მიმი,წამოდი
დღეს ყველაფერი შემოდგომას მიეწერება:შენი სისუსტე...ჩემი ხველა...სველი ქალაქი...ორლარიანი არყით მთვრალი ძმები-მწერლები,დავა ბოდლერზე...მეტი ღელვა და ლაპარაკი.დღეს ყველაფერი დაბრალდება პირველ ნოემბერს-გაჩერებაზე მოლოდინი:მწვანე ბილბორდი...ღმერთის რწმენა თუ არწრმენა და მიტოვებაც,და ისიც, წამით რომ გართულდი და გაიოლდი.დღეს ყველაფერი დაიწყება უშენობიდან,სახეში ხელებს შემომახლის ქარი-მარაო.მეტი ტკივილი გამომხედავს შენობებიდანდა უფრო მეტად გავხდი სულს და დაუფარავიჩემი თვალები(უსათვალოდ მიყვარს ყურება)დალაგდებიან სველ ქუჩაზე, როგორც ხელები.და ბეღურები (დილით ჩემგან დანაპურები)სარეცხის თოკზე დასხდებიან ყელმოღერებით.დღეს ყველაფერი დაიწყება გუშინდელიდან,მღვრიე ღრუბლებში მემალება მთვარე- შამანი.წამოდი,მიმი,სანამ წვიმა წამოუშენდეს,სანამ ხასიათს ამინდები მოგვიშხამავენ...