პოეზია · ლირიკა
აკაკის
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
ნათქვამი აკაკის საფლავთან, მთაწმინდაზე, საზეიმო მიტინგზე. 1940 წ. 16 ივნისს.
შენ მოგვიზომე სამშობლოშენი ჩანგურის სიმებით;შენ გვიანდერძე სამშობლოდა მისი დახსნის იმედი.გული გაცვითე სიმღერითდა ლექსი ქართლის დიდებით;ბნელს გვილამპრავდი ჭაღარითდა ცრემლის მარგალიტებით.მომავლის მზესთან ადიდემიწაში მყოფი გმირები, ―მათი აკლდამის ნათელი,მათი საფლავის დირენი.დღე-ღამის სიგრძე-სიმოკლემ,გზა გასჭრა სავსე ეკლითა;დღეს ჩვენს ჩანგებზე, პოეტო,მზის სხივი გადმოგვეკიდა.შენც ჩვენთან მღერი, ზეზე ხარ,გსურს, რომ ახალ მზეს უყურო, ―დიდი მთაწმინდის სიწმინდევ,გადაღმერთილო, უღრუბლოვ, ―დანაცრებულო, დამწვარო,დაბერებულო ბულბულო!