პოეზია · ლირიკა
მინაწერი „ქართლის ცხოვრებაზე“
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
რაც შეიწოვა მიწამაწარსულის სისხლი მწვიმარი,რაც კი ცხოვრებამ იწამა,ცრემლი თვალს ნაციმციმარი, -
რომ დაიკარგოს ცვარიც კი,არა ყოფილა ადვილი;ის ხალხის გულს აქვს ნარიცხვი,დახსომებული, დათვლილი.
მიწამ რაც უნდა დახარჯოს,ვერ ამოსწუროს სავსებით, -იმ სისხლზე ჰყვავის ყაყაჩო,ფერწითელობის მსგავსებით.
იმ ცრემლებს შეუკრეფიაქართლის ცივტკბილი წყარონი,იმ ცრემლში გულის ღველფიადა მებრძოლ ხმალთა წკარუნი...
წარსულის სისხლი მწვიმარი,რაც შეიწოვა მიწამა,ცრემლი თვალს ნაციმციმარი,რაც კი ცხოვრებამ იწამა, -
არ დაკარგულა ცვარიც კი,დაშრეს, არ არი ადვილი;ის ხალხის გულს აქვს ნარიცხვი.დახსომებული, დათვლილი...
1928