პოეზია · ლირიკა
შემოდგომა (მთარგმნელი კოტეტიშვილი ვახუშტი)
ფოთლები ცვივა, თითქოს შორით მომწყდარან იმედს.თითქოს ჭკნებიან შორეული ზეცის ბაღები.ცვივიან ცივად, უგუნებოდ და ხელაღებით.
და ვარსკვლავთაგან ღამეული ზეცის თაღებითსიმარტოვეში დედამიწაც ეშვება მძიმედ.
ყველანი ვცვივით. ხელიც, როგორც ფოთოლი ხმელივარდება. ხედავ? – საერთოა ცვენა და ბარდნა.
მაგრამ არსებობს ერთადერთი, ვინც ყოველ ვარდნასუკიდურესად ნაზად იჭერს თავისი ხელით.