პოეზია · ლირიკა
* * * "აჰა, დაძრულან ხეთა ლანდები"
აჰა, დაძრულან ხეთა ლანდები!უკვე მესამედ ყივის მამალიდა ღმერთმა იცის, სად დავმთავრდები,შენგან წასული და ბრმად მავალი.
ფეხქვეშ ჩხრიალებს წყვდიადის ხრეში,გზა არსაიდან არსაით მიდის.და აღარც შენ ხარ ჩემს ირგვლივ, ჩემში -მცენარესავით ჩუმი და მშვიდი.
ყივილით ებრძვის წყვდიადს მამალი,რადგან კვლავ სჯერა ამ კეთილ ფრინველს,რომ გარდაცვლილსაც აქვს მომავალი,გამხსენებელი თუ რჩება ვინმე.
მეც კვლავ მივდივარ, კვლავ მადგას თავზევერაგი ღმერთი მძაფრი განცდების.და ვივლი, ვივლი... სულ ვივლი ასე,სანამ საკუთარ თავსაც გავცდები.