პოეზია · ლირიკა
უძილობის ლექსი
ჩვეულებრივად ხვდები შენ ამ დროს,როცა ღამდება და შუქს აქრობენდა დღის და ღამის შავ-თეთრ შენადნობსგამუდმებულად სიტყვით აგროვებ.სიტყვების ძებნით შენ ხარ გართულიდა ყურს არ უგდებ ახლა არიფებს,მადლობა უფალს, არ გაართულედა სათქმელს ნათლად რომ აყალიბებ.შემოვა ჩრდილი - ქარის ნახევი,ფარდასთან ერთად შინ შემოვა ხე,არის სარკმელი ღია ნახევრად,ბოლომდე ქარი თუ შემოაღებს.გაგეღვიძება თითქოს ჩათვლემილს,ხელის ცეცებით ეძებ სიგარეტს,ამასობაში ქრება სანთელიდა ილანდება აისი გარეთ.დაუბრუნდება საგნებს კონტური,ეს კონტურები თვალებს მოადგნენ,წევხარ დაღლილი და მოკუნტულიშენ, ვინც ღამიდან დღე გამოადნე.