პოეზია · ლირიკა
პატარა კახი
ეს ჩემი პაპა, ძველი ქართველი…რამ გაახსენა დღესაც კრწანისითქვვენაც იყავით ასე ჯანმრთელი,ამტანი წლების და სიმწარესი.
პატარა ბავშვის…ისევ მესამედსამ_სამი ჯიხვი შემოატარა…ჩვენი ესმოდა,თვალს აკვესებდადა კისკისებდა კახი პატარა.
რომბაიზარდოს იგი უეცრად,ახდეს ზღაპარი გასაკვირველი,_ან რკინის ფრთებით დალეწავსზეცას,ანდა მთვარეზე ავა პირველი;
ან დაწერს ახალ ,,ვეფხისტყაოსანს “,თვალს დახრის შოთა მისწინ მუდარით…ლექსი აცოცხლებს ბედნიერმგოსანს,მზის ფერადებით ნასათუთარი.
ის ღამე მაინც იქცა ლექსებად…სიმღერით გვსურდა ტრფობისატანა.ჩვენი ესმოდა, თვალს აკვესებდადა კისკისებდა კახი პატარა.
1938 წ.