პოეზია · ლირიკა
წერამ ამიტანა და
წერამ ამიტანა დაგანუწყვეტლივ ვწერ.ვარ უსუფრო თამადა,მიცავს ლექსის წრედა სიტყვებზე ვნადირობ,მახედ ვუგებ სულს,რათა გავინამდვილო,რაც ოცნებას სურს.ვარსკვლავებით ლექსებითდაყურსულა ცა.ვუყურებ და ვეგზნებიღმერთმა გზა მომცა.ცოდვილ დედამიწაზეგანა დიდხანს ვართდა ლექსებს ვწერთ ვინც ასე,გველის ზეცა რვა.სულის საცხონებელი,ყურმოჭრილი ყმა,სიტყვა ბრუნავს ბებერი,ისმის გულის ხმა.მინდა, კვალი დავტოვო,მივაბიჯებ ვწერ.ღმერთო, ჩემო პატრონო,ნუ წამიყვან ჯერ!