პოეზია · ლირიკა
მთიბელნი თიბდიან
თიბათვე...მთიბელნი თიბდიან,აგერა გორები, ველები..."დასხეით, ცის პირი მშვიდია.დააწყვით საწკეპი ცელები"."აბაბა!"_ ეშმაკმა დალახვროს! _ამინდზე წყრებოდნენ (...გულიდან...)"მზით იფშვნიტებაო ბალახი",მზე სოფელს გორი-გორ უვლიდა."ძოღანაც გაფიცხდა სათიბი!"_ჯავრობდა ხნიერი ბეწინა.იქვე კი პანტის ძირ, ნათიბზემთვრალ გაგას ბალღივით ეძინა.მთიბელნი თიბდნენ და ლექსობდნენმზე ღულის გორებზე დგებოდა."წინავ აქ ერისთავს ებრძოდნენ..."_აბიკა გმირებზე ყვებოდა.ღიღინით ქინთს ჰხდიდა მინდია:მოდითო, დააწყვით ცელები"...თიბათვე. მთიბელნი თიბდიან,აგერა ნათიბი ველები.