პოეზია · ლირიკა
მთებზე მდევარივით
გურჯი გიო (გიორგი თავართქილაძე)
მთებზე მდევარივით ამოსწრებულმთვარეს ვარსკვლავებით მონამტვერი,ჩრდილი დაეხარა მონასტერთან(იდექი ფიქრივით, არმოსწრებულ)
ფლობდი მოთმინების თეორიას!ზღვართან სიმშვიდის და დავიწყების...სადღაც უსათუოდ დავიწყებით!იქნებ... ცოტა გვიან... მეორეა-
სისხლი! ხეტიალი! აგასფერისხვედრი, მაგრამ რა არ გვაძინებდა?!წლები... მაინც როგორ გვამძიმებენ,ღმერთო! ეს რა უცებ დაგაბერე.