პოეზია · ლირიკა
იანვრის ღამე და მთვარის ცეცხლი
ჩაქრა ღუმელი, მინელდა ცეცხლიდა წიგნით ხელში შენც მიიძინე.იანვრის ღამე და მთვარის ვერცხლიმოადგა ჩუმად დაორთქლილ მინებს.და ღამე თითქოს ხელს უფათურებსმიკეტილ ფანჯრებს, მიხურულ კარებს,ქუჩაში ქარი არხევს ნათურებს,როგორც პატარა ანთებულ ზარებს.გისწორებ საბანს და ფეხაკრეფითმე ვუბრუნდები ფურცლებს და ფანქრებსდა ქარი სულში მბჟუტავ სტრიქონებსანთებს და აქრობს, აქრობს და ანთებს.