პოეზია · ლირიკა
თოვს
თოვს,მარტმა ამინდი არია.შენ გავხარ ღვთისმშობელს –მარიამს!არ გინდაარც რა სამკაული,გუნდა-ლახუსტაკიდა უმარილი,შენა ხარ პატარა სასწაულიციდან ჩამოსული სტუმარივით.შენს თმებსველური ვარდისა დამთის თაფლის ნაზი სურნელი აქვს,ცოტა შეიფერთხე დარდისაგან,მაგაშიც ეშხი ურევია!..თოვს...ხანდახან წვიმას გამოურევს,მარტი გიჟია და სულელია,ადამიანს დარდს რა გამოულევს,ჭკუათმყოფს დარდი ულევი აქვს!..თოვს, თოვს...