პოეზია · ლირიკა
სონეტი 16 (მთარგმნელი:ალექსანდრე ელერდაშვილი)
რად არ გწადია, შეებრძლო სისხლიან ტირანს,ჟამთასრბოლაში მეუფებით თავს რომ იწონებს?იქნებ გგონია, მარადიულს მოგიჩენს ბინასდა ამ ლექსივით ხელს მოწყალედ გამოგიწოდებს?
იქნებ გწადია, სიჭაბუკის შეგრჩეს სიმდიდრე,იქნებ იმ ბაღში შესვლის ფიქრიც არ გეკარება,რაიც მომავლით მოგიმრავლებს საგანძურს, ვიდრემოსპობს შენს კალმითნახატობას ცრუ ნეტარება.
ვიდრე დრო-ჟამით ნაქანდაკარ სიკვდილს ვეწევით,ვიდრემდე ებრძვის მის საჭრეთელს ჩემი კალამი,ადამის შვილთა მოდგმის წიაღ მადლის შეწევნითგზა გაიკვალე სიცოცხლისკენ გასაკვალავი.სხვას უწილადე, რაც გაქვს კარგი ამ გზა-სავალშიდა შენც იცოცხლებ შენს მშვენიერ შთამომავალში!