პოეზია · ლირიკა
ჩემი საწუხარი
ადრე წიგნებს ვკითხულობდით,ჩვენი სულის მარჩენალს,"ჯაყოს ხიზნებს", "გველის პერანგს","დიდოსტატის მარჯვენას".კაზმულ სიტყვის მადლი გვეცხოშუბლზე, როგორც მირონი,და სუყველას სასთუმალთანგვედო გალაკტიონი...ახლა წიგნი ვიღას ახსოვს,დრო დაგვიდგა ასეთი,საქართველოს დროშასავითხელთ გვიჭირავს გაზეთი.ვიკვებებით ყოველდღიურჭორებით და ფაქტებითდა თანდათან განათლებულსაქართველოს ვაკლდებით.