პოეზია · ლირიკა
ომის ხალხური ძლისპირი
თეთრი თამბი მკვდარ თოვლზე თეთრია,ყინულზე თეთრიადა მგლის მუხლი აქვს ცხვრის ტყავშიგახვეული.გაზაფხულის წყალივით მიდის,თვალს ნაფოტივით მიაყოლებსსახლეული.და ქარი უზის თეთნულდს მუხლებზე,ქარი უამბობს:წარაფი გამოწირა ჯერაც ტერფუხლები,ვეფხისკენ მოიწევს თეთრი თამბი.ვეფხი ძუა და ძლიერია,ვეფხი ძუა და უძილოა,ვეფხი ლამაზია –ზოლები ზერელე ნაურმალს მიუგავსდა სხვა ხმლის ავი ზნე გავაზეა.ავიდა თეთრი თამბიდა თქვა თამბიმ:ოცი წლის ფხიზელი ვარ,მზერა მეკეცება თუ არ მოვატყუე –მანახე შენი მართალი ლოგინი.
ვეფხი ძუა და ძლიერია,ძუ და უძილო.დაწვნენდა ცის კიდემდე ეძინათ.
იარებოდა დედაი.