პოეზია · ლირიკა
არსენას ლექსი
საქართველოში ვინც კი გაბედავს:კარგი შეაქოს, ავს უთხრას ცუდი -მან დაულოცოს ალგეთელ დედასჩემი ნამუსის პატარა ქუდი!
ნუ დამივიწყებს... აქაც დ იქაცდიდხანს სიცოცხლე გულით მინატროს,გულით აჯახოს ჭიქა ჩემს ჭიქას,კეთილი სიტყვით გზა გამინათოს.
ახსენოს ჩემი ქერა ულვაში,ასე წმინდად რომ გადარჩენილა,და თეთრი ჩოხა -დროთა ბრუნვაშიწვეთი სისხლიც რომ არ მჩნევია.
ხელით კი არა, გულით ასწიოს,ნუ დამივიწყებს, ოღონდ მახსენოს,და თუ მტრის ტყვიამ წამომაქციოსკეთილი სიტყვით წამომაყენოს!
1955 წ.