პოეზია · ლირიკა
ლექსი დაუსტამბავი
ჩემი მართალი გულის ამბავიასე უთქმელი ვატარე დიდხანს...აჰა, ეს ლექსი დაუსტამბავიწაიკითხე და. .ნურაფერს მკთხავ.
ნურც გაიკვირვებ...თუმც ჩემი შუბლიდაღარულია დროთა ხნულებითგული მსგავსია უნაზეს ღრუბლისიგი ჟამთა სვლას არ სდევს სრულებით.
ისევ ახარებს თბილისის ზეცადა გაახარებს კვლავ უფრო მეტად,შენ საქართველოს უნაზეს ლერწამსკვლავ გეტყვის ლექსთა დაუდგრომელთა!ოღონდ უწოდეს, რად ამამღერე,მაისის წვიმა რისთვის მასხურე,რად გამანდლე, რად ამაღერე!კვლავ სიჭაბუკე რად მომაწყრე?!
1960 წ.თბილისი.