პოეზია · ლირიკა
განცდა მუსიკისგან
ჩვევად დამჩემდა,ხეტიალი ყოველ ხუთშაბათს,ვათვალიერებ ღამის ქუჩებს ავტობუსიდან.ასველებს წვიმა, მოყვითალო სახლის შუშაბანდს,სადაც სარკმლიდან კვლავ იღვრება ბრამსის მუსიკა.
სადაც ჰაერსაც მუსიკად ქმნისსუნი კერძებისამ რესტორნებთან, ბევრ მათხოვარს კრუნჩხავს სიცივე.ხურდებს აგროვებს ბოშა ქალი, ხოლო მკერდზე კიებღაუჭება უსუსური ჩვილი მისივე.
საროსკიპოა, საელჩო რომ იყო ლაოსის,ასე იცვლება, უცნაურად ქალაქის ხედი.მომლაშო ღამე, იწრიტება სასაფლაოზეთითქოს ისევე კმაყოფილი ახალი ცხედრით.
რა ვქნა სიზმრებიც გაიყინენდა რა ჩატეხავს...ამ ლურჯ ყინულქვეშ დარჩა სულის კამკამა ფსკერი.თქვენ კი ჰაერზე მიაბიჯებთ, ისე მჩატე ხართფერქვეშ ფაფუკად გეფინებათ ღრუბელი სქელი.