პოეზია · ლირიკა
მეუღლეს
ამღვრეულია უკვე ამინდი,მხრებზე მოისხეს ნისლი ქედებმაც, _ვერ მოგიტანე ქართლის მინდვრები,ვერ ჩამოვკიდე ოთახს კედლებად...ვერც ღამეული მთვარის ნათელიგამოვამწყვდიე სახლის წყვდიადშიდა ვერ აგინთე სანთლად ზამთარიცთავის სიწმინდით და სიდიადით.ამოვსებული ტალღების ბორგვითვერ დაგიფინე კართან ზეფირი,ვერ მოგილალე ირმების ჯოგი,ვერც ვარსკვლავები, როგორც შეგპირდი...ამღვრეულია უკვე ამინდი,მხრებზე მოისხეს ნისლი ქედებმაც, _აყვავებული ქართლის მინდვრებივერ ჩამოვკიდე ოთახს კედლებად...