პოეზია · ლირიკა
როცა ქართველი
ამ მოჯარებულს რა ვუყო ფიქრებს,ვის გავუმხილო ლექსად სათქმელი,როცა დრო სულის ნაღვერდალს მიქრობსდა ძლივსღა ბჟუტავს ხსოვნის სანთელი.ჩანს შორით მგოსნის ძველი ნათელიMდა ეფერება რითმას შაოსანს.ღმერთო კი მომკალ, როცა ქართველიარ წაიკითხავს `ვეფხისტყაოსანს”.