პოეზია · ლირიკა
კვლავ ანანურთან
კვლავ ანანურში შეხვედრას ვნანობ,ვნანობ არაგვზე ატეხილ ჭალებს...შენი მკერდივით ცა იყო მწვანედა შენი შურდათ დანარჩენ ქალებს.მე ფაფარივით მოვსდევდი ცხენებსდა სულში ჩარტყმულსვითვლიდი ფლოქვებს,მზე იყო შენი მკერდივით ცხელიდა წყაროს წყალზე ავსებდნენ დოქებს.დოქებს ავსებდნენ, ტიროდა ფიქრი,ფიქრი ტიროდა დაკარგულ წყაროსდა ანანურის სიმაღლის იქითიდგა სიჩუმე თბილი და წყნარი.იდგა სიჩუმე, ლამაზი ქალი,იდგა სიჩუმე, ნათელი სევდადა დასავლეთის წითელი რკალიმზის დაბრძანების პოემას წერდა.