პოეზია · ლირიკა
მფრინავი სამკუთხედი
სხვაა თბილისი. ვათვალიერებმასივს - აწყობილს რუხი კორპუსით,თავისთვის ყველა მართალი არი -ყავლაშვილია თუ კორბუზიე.ოქტომბრის ქარში ტანგოს ცეკვავენ,ფრენენ ფოთლები ფერად-ფერადი,მოხუცი წყვილი - ბებრულ ხელკავით,წუთი - გაბმული დაღმაფრენამდი...გზა ყველგან მიდის, თანაც, აღარსად,შეგრძნება: ნეტავ, ვიღას ჭირდები?!თავისუფლებას, მე რომ მეღირსა,შენი მკლავივით ჩავეჭიდები.ვინც დამესიზმრა, ღმერთო, აკურთხე,მათი ძვლებივით ვხედავ ამ ყორესდა წეროების მფრინავ სამკუთხედსდედაჩემივით თვალს გავაყოლებ.