პოეზია · ლირიკა
ბაბუა
წახვედი, ბაბუ, თან საუკუნისგაისაგზალე ვარამ-ნაღველი,შენ ჩემი ძველი ჯიშის და მოდგმისუღლის გამწევი იყავ ქართველი...შენ დაგიბელავს ყანები ტორით,დაგიჭერია თევზი ფაცერითდა, ვით დიდგულა წინაპარ ლომებს-დაგიფრენია ტყიდან ასკერი!მიყვარდი, ბაბუ, ჩემში სამშობლოცდა ისტორიაც იწყება შენით...მოგიახლოვდი და დამეკარგეროგორც მამულის მაღალი ჭერი!მიყვარდი, ბაბუ, რომ შენი გზებისიმწრის ცრემლებით იყო სოველი,კერიის ცეცხლზე დამწვარი მხრებითლოცვა–ვედრების კარზე მდგომელი...მიყვარდი, ბაბუ, მაგრამ რაღა ვქნა,მოსაფერები სიკვდილში მრჩები,მიყვარხარ, რადგან მე შენი ცეცხლისალმინელებულ ღადარზე ვთბები,რადგან ცხოვრება გვერგო სხვაგვარიჩვენ - ლომგულების ციდა ბადიშებს,ჩიტის გულები დაგვაქვს კანკალითდა თქვენს ნაბუღრავ მიწას ვაბიჯებთ......შენ დაგიბელავს ყანები ტორით,დაგიჭერია თევზი ფაცერითდა, ვით დიდგულა წინაპარ ლომებს-დაგიფრენია ტყიდან ასკერი!...