პოეზია · ლირიკა
მერი
ალლეგრო მოსავს კაბარეს კასტაისევე როგორც მეორე ქალიმშვენიერია მე მინდა მასთანერთად დავბრუნდე ბინაში სადაცდამხვდება ღამე გვიმრა და ვილტი.
ხოლო ბაქანზე სიმშვიდე კივისდა სექტემბერი წარსულში მიჰყავსმიმასპინძლდება პიერო პივითბუდვაიზერი გარეთ კი ლანდოსმეეტლე ალბათ ისრესავს ნიკაპს.
აქ მოდაშია წითელი კაბაპორტსიგარა და წითელი სისხლიდა პანგოლინი რომელიც დაბალკაცთან საუბრობს უისტიტებზედა ოდეკოლონს ხახაში ისხამს.
და მე პირადად ძალიან მომწონსთუმცა პატარა და სადა როლივუთვალთვალებდე შორეულ ბორცვებსდა გადავყავდე ჭკუიდან სურნელსუცნობი მზისგან დამწვარი ხორცის.
რომელიც უკვე რაც აღარ ლანდობსასი წუთია და ასე მელისპიეროც ალბათ დამითმობს ლანდოსრომლის მეეტლე ისრესავს ნიკაპსმცირეოდენი წუწუნის მერე.