პოეზია · ლირიკა
* * * მე ვიჯექი უცნაურ რესტორანში
მე ვიჯექი უცნაურ რესტორანში, გარშემო უამრავირამ მეხვია:ვინ არიან ისინი? მუსიკოსები? ბავშვები?მუშები თუ ანგელოზები?მე ისევ მიკვირს, თუ არადა, მაშ რატომ ვყვები?ვინ არიან ისინი? ფრინველები? მსახიობები?პოლიციელები?ჰკითხეთ თქვენს გულს. -- სად არის ჩემი გული?კინომაქმანები, დაჟანგული ქვიშა, ვიღაც ღამისკენაქნეული ხელით.მშვიდობით, ძილში მიტოვებულო სიზმრებო.მატარებლებში, ძველ ბინებში, წიგნებში, საბნებქვეშ,კინოთეატრებში - თოვლთა მიღმა.ჩემს დივანზე ალბათ მოჩვენებას სძინავსდა შენი ღამე მას არ უღიმის.რკინიგზის ანგელოზი თოვლს მისდევს.მეტაფიზიკური პოლიციელი ღამეში ცეკვავს თეთრი დათვივით.მძიმე მთვარის ქვეშ.ასე სრულდება კვირა დღე. პროლეტარი ბალერინას ძილში.მისი ბესტსელერი დღეს ე. თ. ა. ჰოფმანის ზღაპრებია.ხვალ ცუდი ბრაზილიური დეტექტივი.კროიცბერგში დასიზმრებული სტუდენტი არ ჰგავს მინის მიღმაგადაგდებულ ღამეს.ა. ბ. კაზარესი.
მარტი, 1992.