პოეზია · ლირიკა
ღამის წინ
ხოლო მათ ეცვათ რაღაც უმბრისფერი და მწვანე, მაშინ, როცა დღე საბოლოოდ ქრება.და ვიღაც მათ გვერდზე მოდიოდა შადრევანში დასველებული ფრთებით.მისი სილუეტის მიღმა ჩანდა ქარხანა, მისტიკური ფანტომი-იარაღიდა უნებლიე საცხოვრებელი ოცნებებისა,უკეთესი ცხოვრების შესახებ, რომელშიც მუშები მცენარეებს ჰგავდნენჭუჭყიანი ტბის ფსკერზე.ვაგლახ, რომ მათ მთვარეულ მოძრაობებსქარხნის მიღმა, ქარხანაზე უფრო დაუნდობლად სპობდა გარემო.დამძიმებული დიდი ხნის წინ შობილი,ან სულაც ამ წამს გაჩენილი სურვილებით,რომელთა უკან ამოფარებული ადამიანისმაგვარი არსებებიდაუნდობლად ებრძოდნენ ერთმანეთში ღვთისნიერს.მაშ ასე, ღამდებოდა და ისინი მიდიოდნენ ჭუჭყიანი პარკისაკენ,საიდანაც მათ შესახვედრად გამოვიდა ვიღაც,შადრევანში დასველებული ფრთებით.