პოეზია · ლირიკა
შაურიანი წვიმა
ახლა, ღრუბლებიდან არ ცრის,მაგრამ შეწყვეტილი წვიმაწუხელ გალუმპული ცაცხვისსველი შტოებიდან ცვივა...წამლის წვეთებივით ჩემშიკირავს, აკოწიწებს ბზარებს,წვეთებს გავუწოდე პეშვი,როგორც წუთისოფლის მგზავრებს.წარბის შეუხრელად, წყნარადვდგავარ გაშვერილი ხელით,სველი შტოებიდან წამლადწვეთის ჩამოვარდნას ველი.ხეზე მოდარაჯე ელდაუცებ ააფეთქებს კვირტებს,ვიღაც მოქალაქე დგება,ხელში შაურიანს მიდებს.თითქოს გადმომასხეს წყალი,თვალი გავახილე მაშინ...ასე იაფია წამითთავის დავიწყება ხალხში?